Γνωρίστε τον François Alliot, καλλιτεχνικό διευθυντή της Nerial

Αριστερά ή δεξιά, τιμωρία ή χάρη. Με το Reigns, η Nerial έχει καταλάβει μια ενδιαφέρουσα, πολύ συγκεκριμένη θέση που η ίδια δημιούργησε στον χώρο των παιχνιδιών indie. Συνδυάζοντας την ολίσθηση τύπου Tinder με τη διαδραστική αφήγηση, αυτό το μοναδικό μείγμα έχει προσελκύσει ένα τεράστιο κοινό επίδοξων ηγεμόνων. Η επιτυχία του παιχνιδιού έχει επίσης οδηγήσει σε συνεργασίες με αγαπημένα franchise όπως το Game of Thrones, το Three Kingdoms και, πιο πρόσφατα, το The Witcher.

Είχαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε με τον François Alliot, καλλιτεχνικό διευθυντή και συνιδρυτή της Nerial, για να μάθουμε για το ξεκίνημα του στούντιο, την έμπνευση πίσω από την κορυφαία και βασική του σειρά, το Reigns, καθώς και τη διαδικασία ανάπτυξης του Reigns: The Witcher.

Ξεκίνησα το 2013, όταν μετακόμισα στο Λονδίνο με τη σύζυγό μου Tamara, αφού είχα εργαστεί ως σύμβουλος στο Παρίσι για κάποιο διάστημα. Το πρώτο μου παιχνίδι ήταν ένα μικρό έργο που ονομαζόταν Singular και με βοήθησε να καταλάβω πώς να ορίζω το εύρος ενός παιχνιδιού indie και να εξοικειωθώ με την ανεξάρτητη σκηνή του Λονδίνου. Εκεί γνώρισα τον Arnaud De Bock, με τον οποίο δημιουργήσαμε το Magic Shot το 2015 και στη συνέχεια το Reigns το 2016.

Το Nerial ήταν στην πραγματικότητα το ψευδώνυμό μου στο διαδίκτυο, οπότε φάνηκε λογικό να διατηρήσουμε αυτό το όνομα καθώς χτίζαμε το στούντιο γύρω από αυτό. Μετά το Reigns, είχαμε μια στενή σχέση με την Devolver και αποφασίσαμε να ενταχθούμε σε αυτήν όταν άρχισε να εξαγοράζει στούντιο.

Ναι, οπωσδήποτε. Είναι ακόμα η μεγαλύτερη επιτυχία μας. Ήταν λίγο έκπληξη για εμάς. Βλέπαμε ότι το παιχνίδι λειτουργούσε πολύ καλά, αλλά δεν περιμέναμε να προσεγγίσουμε εκατομμύρια άτομα.

Πιστεύω ότι το περιβάλλον του 2016, όταν κυκλοφορήσαμε το Reigns, είναι πολύ διαφορετικό από το σημερινό, ειδικά στα κινητά. Τότε, υπήρχε ακόμα μια ισχυρή αγορά premium, δεν υπήρχαν συνδρομητικές υπηρεσίες και ο τρόπος απόκτησης παικτών και προώθησης παιχνιδιών ήταν πολύ διαφορετικός.

Τα αγαπώ όλα. Όλα έχουν κάτι ξεχωριστό, ακόμα και αυτά που δεν απέκτησαν τόσο μεγάλο κοινό όσο το Reigns. Απόλαυσα ιδιαίτερα τη δουλειά στο Card Shark, τον πικαρέσκο προσομοιωτή εξαπάτησης με τράπουλα που τοποθετείται στη Γαλλία του 18ου αιώνα. Η ιστορία και η λογοτεχνία ήταν οι πρώτες μου αγάπες και το κύριο αντικείμενο των σπουδών μου, οπότε η διαδικασία ανάπτυξης του Card Shark ήταν ένας εξαιρετικός τρόπος να επανασυνδεθώ με τα αρχικά μου ενδιαφέροντα.

Πιστεύω ότι η αρχική συζήτηση για το Reigns έγινε ανάμεσα στον Arnaud De Bock και εμένα στην παμπ Anchor στο Λονδίνο το 2015. Ο Arnaud ήταν χρήστης του Tinder εκείνη την περίοδο και σκέφτηκε ότι η κίνηση ολίσθησης θα μπορούσε να αποτελέσει έναν εξαιρετικό μηχανισμό παιχνιδιού. Σκεφτήκαμε την ιδέα ενός βασιλιά που απαντά στους συμβούλους του με μια μεγαλοπρεπή κίνηση αριστερά και δεξιά και από αυτή την ιδέα προέκυψε ο συνδυασμός του Tinder με το Game of Thrones.

Συμπτώσεις, συσκέψεις και θαυμασμός για τη δουλειά άλλων ανθρώπων. Για το Her Majesty, θέλαμε μια έκδοση με τη Βασίλισσα και ξεκινήσαμε να το συζητάμε με μια φίλη, τη Leigh Alexander. Για το Game of Thrones, ήμασταν μεγάλοι φαν και επικοινωνήσαμε διστακτικά με τους υπεύθυνους της σειράς. Διαπιστώσαμε ότι ήταν παίκτες του Reigns και ήταν απόλυτα θετικοί στην ιδέα!

Μεγάλη σημασία είχε η ενδιαφέρουσα θέση του Geralt στο κοινωνικοπολιτικό σκηνικό του σύμπαντος του Witcher. Είναι απόκληρος, αλλά όλοι τον χρειάζονται για τις ικανότητές του. Είναι μαγικό ον, αλλά όχι μάγος. Είναι άνθρωπος ή τουλάχιστον ήταν κάποτε, αλλά δεν είναι πια απόλυτα ευπρόσδεκτος ανάμεσα στους ανθρώπους. Από την άλλη, έχει δεσμούς με τους μη-ανθρώπους, αλλά ούτε κι εκεί δεν ανήκει απόλυτα.

Έχοντας κατά νου όλη αυτή τη δυαδικότητα, ήταν λογικό να παραμείνει το παιχνίδι επικεντρωμένο στον Geralt και να τον χρησιμοποιήσουμε ως δίαυλο για να αναδείξουμε την πολιτική και τις περίπλοκες σχέσεις της σειράς. Ο παίκτης μπαίνει στη θέση του Geralt και η προσπάθεια για ισορροπία στον παραδοσιακό βρόγχο παιχνιδιού του Reigns μετατρέπεται σε αγώνα για διατήρηση της επισφαλούς θέσης του στον κόσμο.