Maak kennis met François Alliot, Creative Director bij Nerial

Links of rechts, straf of kwijtschelding: Nerial heeft met Reigns een boeiende niche in de indie-wereld gecreëerd. Deze unieke combinatie van swipen zoals op Tinder en interactieve storytelling weet een groot publiek van ambitieuze heersers te boeien. Het succes van de game heeft ook geleid tot samenwerkingen met populaire franchises zoals Game of Thrones, Three Kingdoms en onlangs The Witcher.

We spraken met François Alliot, Creative Director en medeoprichter van Nerial, over het ontstaan van de studio, de inspiratie achter hun flagshipserie Reigns en het ontwikkelingsproces van Reigns: The Witcher.

Ik begon in 2013, toen ik met mijn vrouw Tamara naar Londen verhuisde. Daarvoor was ik een tijdje consultant in Parijs. Mijn eerste game was een klein project dat Singular heette. Daarmee leerde ik hoe je de scope van een indie-game bepaalt en maakte ik kennis met de Londense indie-scene. Daar ontmoette ik Arnaud De Bock, met wie ik in 2015 Magic Shot en in 2016 Reigns maakte.

Nerial was eigenlijk mijn bijnaam op internet, dus het leek me logisch om die naam te houden toen we de studio eromheen bouwden. Na Reigns hadden we een goede relatie met Devolver en besloten we ons bij hen aan te sluiten toen ze op zoek waren naar studio's om over te nemen.

Jazeker. Het is nog steeds ons grootste succes. Het was een beetje een verrassing voor ons. We zagen dat de game heel goed werkte, maar we hadden niet verwacht dat we miljoenen mensen zouden bereiken.

Ik denk dat de situatie van 2016, toen we Reigns uitbrachten, heel anders was dan nu, vooral voor mobiele apparaten. Toen was er nog een sterke premium markt zonder abonnementsservices en gebruikte je een heel andere manier om spelers te werven en games te verkopen.

Ik vind ze allemaal geweldig. Ze hebben elk iets speciaals, zelfs de games die niet zo'n groot publiek hebben als Reigns. Ik vond het vooral leuk om aan Card Shark te werken, onze avontuurlijke simulator voor valsspelen met kaarten die zich afspeelt in het 18e-eeuwse Frankrijk. Geschiedenis en literatuur waren mijn eerste liefde en hoofdvakken tijdens mijn studie. Het ontwikkelingsproces voor Card Shark was dan ook een geweldige manier om weer in contact te komen met mijn vroegere passies.

Ik denk dat het oorspronkelijke gesprek over Reigns in 2015 plaatsvond tussen Arnaud De Bock en mij, in de Anchor-pub in Londen. Arnaud zat in die tijd op Tinder en dacht dat swipen een geweldig gamemechaniek zou zijn. We kwamen op het idee van een heerser die koninklijk naar links en rechts zit te swipen om zijn adviseurs te antwoorden. Daaruit ontstond het hele concept van een mix van Tinder en Game of Thrones.

Ongevallen, vergaderingen en bewondering voor het werk van anderen. Voor Her Majesty wilden we een versie met de koningin. We bespraken dit met een vriendin, Leigh Alexander. Van Game of Thrones waren we grote fans en we durfden bijna geen contact op te nemen. Toen bleek dat de showrunners Reigns speelden en meteen enthousiast waren.

Het draaide om Geralts interessante positie binnen de sociopolitiek van het Witcher-universum. Hij is een buitenbeentje, maar iedereen heeft zijn vaardigheden nodig. Hij is een magisch wezen, maar geen tovenaar. Hij is menselijk, of was dat in elk geval ooit, maar wordt niet meer helemaal geaccepteerd door mensen. Aan de andere kant heeft hij affiniteit met de niet-mensen, maar daar hoort hij ook niet helemaal thuis.

Met al die tegenstrijdigheden in gedachten was het logisch om Geralt centraal te houden in de game en hem te gebruiken om de politiek en complexe relaties van de serie over te brengen. In de positie van Geralt wordt het evenwicht van de traditionele Reigns-gameplay een strijd om je wankele positie in de wereld te behouden.